மனிதம் கொண்ட மின்மினிகள்


கருமை ஏன் தான் இவ்வளவு கடுமையோ 
என எண்ணுகையில் கருமையின் செழுமைதான் 
என் வெள்ளோளியை வியப்படையச்செய்கிறதென
புருதல் பூத்தது -  என்னோளி கண்டுப் பிரபஞ்சம் சுழல்கிறதென்றென்றோ எண்ணுற்றேன்!!

தினமொன்று நிலம் நின்று ஆங்காங்கே சில 
நிலவுகள் ஒளிர்கையில் என்னைஒத்த படிமத்தை மனிதம் கண்டதென மனம் நொந்தேன்!! - யார் கண்டார் சில நாட்களில் அவ்வொளிதனின் அணைதல் என் மனத்தடி விளக்கொளியை மிளிரடித்தது!! 

என்றாயினும் மனமதன் வினா குறைந்த பாடில்லை ஏன் இந்த மனிதப்படிம ஒளியழிவு!! என்றாயினும் என்னிலுமந்த பாதிப்புண்டாகுமோமென்றென் மனத்தவிதவிப்பு குறைந்தபாடில்லை! 

விண்னகழும் வென்பனியை மென்வரியால் மழுங்கடித்து சேய்தி கேட்டறிந்தேன் - புரியவில்லை பனியதுதான் வீசிவிட்டுச்சென்றது அவ்மின்மினிகளி்ன் உயிர்ப் பிறப்பாக்க தொகை பெரிதாம் !!

#மதிகொண்டமையல் #அழகியதொருவாழ்வு ❤️

Comments

Popular posts from this blog

இடைவெளி

வெற்றுக்காகிதங்கள்